Tussenstop Aussois – Pontresina

Sinds gisteren zijn we in St. Moritz (Zwitserland), waar we zullen intersoccen tot 20 augustus. Een greepje uit wat we meemaakten tussen onze trektocht en nu:

 

-Kwestie van onze grenzen te verleggen probeerden we in Aussois (waar we na het trekken nog 2 dagen bleven) een via ferrata van het niveau TD (= très difficile). Aangezien we dit bericht kunnen typen, zijn we er nog levend afgeraakt ook! Fysiek was hij inderdaad zwaar, maar technisch hadden we allebei het gevoel al moeilijkere passages gehad te hebben. Voor de cijfertjes: in deze via (Les rois mages) zat o.a. de langste via ferrata-passerelle van de wereld (83 m)!

 

-Italië, op weg van Frankrijk naar Zwitserland. Auto A wil links afslaan en stopt. Auto B, die erachter rijdt, stopt ook. Wij (auto C) stoppen ook. Auto D, de auto achter ons, had echter niet veel zin in stoppen en knalde dan maar stevig in ons achterwerk. Zo hevig dat wij tot tegen auto B schoven en dus lekker gesandwiched werden… Wij gelukkig alle2 ongeschonden, wat niet kan gezegd worden van onze auto… Rijtechnisch werd hij een paar uur later OK verklaard door een Renault-garage in de buurt, maar aan de carrosserie is er overal wel wat. Hopelijk geen perte totale, maar dat weten we pas als we terugzijn in België. Dit voorval resulteerde ook in de zwaarste sport die we deze zomer al deden: verzekeringspapieren invullen met Italianen. Noch de politie, noch de andere betrokkenen in het ongeval spraken ook maar één woord Engels of wat dan ook buiten Italiaans. In tegendeel, we werden er meermaals op gewezen dat we in Italië waren en dus maar Italiaans moesten praten. Vanzelfsprekend toch! Man man man… Enfin, geen zorgen: wij niet gewond, met de auto zullen we wel in België raken. Hopelijk zijn het niet de laatste 1000 km van ons auto’ke…

 

-Pontresina, Zwitserland. Om wat te bekomen van ons ongeval zijn we de dag erna een via ferrata gaan klimmen op 3100 m hoogte J Ronduit schitterend uitzicht, puur genieten. De via zelf was zo makkelijk dat Steven af en toe eens op de rots naast de ijzertjes klom, kwestie van het wat boeiender te maken (wel nog goed gezekerd hoor). Het “hoog in de bergen-gevoel” werd wel wat verminderd door het grote aantal mensen dat in de buurt rondliep, het gevolg van een uniek uitzicht en een sterk marketingbureau dat er voor gezorgd heeft dat je geen stap moet zetten (bus of trein + kabelbaan) om op die hoogte te raken. Na een relatief rustdagje met een korte wandeling brachten we ons laatste vrije dagje voor St. Moritz door op de mountainbike. Puur crossen deze keer, zowel op als af dus en het moet gezegd: Hanne maakt vooruitgang! Sterk bevorderende factor daarin: op de mountainbike verandert Hanne in een ik-sterf-nog-liever-dan-dat-ik-deze-helling-niet-opraak-beest J

 

P.S.-je voor dit bericht: bid met ons mee voor goed weer op 21 augustus. We hebben dat echt nodig! Als jullie braaf zijn, verklappen we binnenkort misschien wel waarom

Via Ferrata: Les Rois Mages

Via Ferrata: Les Rois Mages

Die lieve Italianen toch…

Via Ferrata: Piz Trovat

Op de MTB