St Moritz 6

Hier volgt nog een deeltje van mijn ‘avonturen’… Veel leesplezier!

Woensdag 15 augustus
Vandaag gingen we op dagtocht naar de Bovalhutte. De vorige periode hadden ze daarvoor 12 teeny’s, bij ons waren er dat dus 43!!! Maar al bij al was’t heel tof.
Te voet naar het station van St Moritz, met een omwegje over de roltrap naar boven en beneden geraakten we via een trein die er normaal niet stopt (don’t ask!) toch in Morteratsch. Van daaruit begonnen we aan een klim van 600m over een 6 km.
De voormiddag was snel om en ze begonnen al snel te vragen wanneer ze hun lunch mochten opeten. Ze hebben toch nog moeten wachten tot 13u, want met een volle maag veel klimmen is niet steeds even ideaal.
Iets na 14u zijn we veilig boven aan de Bovalhutte geraakt. Het uitzicht was daar magnifiek over de Morteratschgletsjer… Echt adembenemend!!! Dit heeft me doen inzien dat ik volgend jaar zeker opnieuw een huttentocht moet doen!
De afdaling verliep sneller dan het stijgen en op een geschaafde knie na, vielen er niet veel gewonden. We waren goed op tijd in het station terug om onze trein richting St-Moritz te nemen. Deze was dus gereserveerd voor ons, maar we vonden nergens een wagon. De conducteur zei dat we snel moesten opstappen… Ze waren ons vergeten, tjah dat gebeurt wel meer bij de zwitserse spoorwegen medunkt.
Laat terug in het hotel en dus reppen en spoeden om op tijd terug in de club te staan na het eten, de douche en de voorbereiding. En dan begonnen we aan het Zwingpladijs. Jongens tegen meisjes… de aantallen waren wat ongelijk verdeeld, maar de punten niet. De meisjes wonnen uiteindelijk nipt van de jongens.
In de bar was het ’s avonds heel rustig. Weinig volk en dus mochten de Patrik en Steven vroeger stoppen. En na een deugddoende en welverdiende voetmassage kon ik vredig in mijn bedje kruipen.

Donderdag 16 augustus
Deze voormiddag hebben we balspelen gedaan. Oorspronkelijk was het de bedoeling om een doorschuifsysteem op te starten tussen basket, tennis, netbal, petanque en touwtrekken. Na een dik uur zijn we daar vanaf gestapt, want we merkten dat zeker de helft van de teeny’s niet enthousiast meer waren. Pieter en Kevin deden nog verder basket en tennis met de geïnteresseerden. Daphne en ik hebben met de rest geweerwolfd en dat vonden ze een heel tof spelletje.
In de namiddag hebben we 4 tegen allen gespeeld. De teeny’s moesten 10 kannen water leegdrinken, een hele krant de bolletjes van de letters kleuren, een teenylied maken,… Uiteindelijk is het hen niet gelukt, want niet alle bolletjes waren gekleurd en ook het ballonplooien is mislukt. Dus een geluk voor ons, de moni’s… We hoeven geen tegenprestatie te doen!
Deze avond was het Kenny’s quiz. Een quiz georganiseerd en gepresenteerd door Kevin. Ze vonden het leuk, maar voor sommigen is het begrip zwijgen of stilzijn nog onbekend.
Juist voor de avondactiviteit ben ik de Koen Vanbeneden tegengekomen die hier in het hotel verblijft. Jaja, ookal is hij hier geen coördinator meer, hij zwerft hier nog steeds rond…
En na de quiz was het foute party!!! We hebben heel veel mensen gemist op de dansvloer: Elkie, Greetie, Tuc & Leo (aka Karen en Tina), Freakske en al de rest die ik hier zou vergeten. Maar we hebben er het beste van gemaakt en ik moet zeggen dat onze ‘nieuwe’ medemonitoren ook goed fout meegedaan hebben! Maw, we hebben ons nog geamuseerd. Zelfs Herman, Koen en den Beks hebben er nog een zwaar feestje van gemaakt samen met ons tante Ferre, Marc en Berre.

Vrijdag 17 augustus
Op het programma stond de dagtocht ‘Furchellas’: met de bus naar Sils, met de kabelbaan naar boven en dan zouden we een wandelpad volgen waarbij we edelweiss zouden zien. Na veel geloop en gestress, stonden we toch op tijd aan de bushalte. Zelfs de kaart met route werd ons daar bezorgd door onze engel Na de korte busrit volgde de weg naar de kabelbaan. Eenmaal we aan het wachten waren om te mogen instappen, komt er plots nog een teeny door de incheckbalie… Haar zus was vergeten zeggen dat ze nog andere schoenen was gaan huren. Toen we boven van Furchellas vertrokken, hoorden we het na 5 minuten al rommelen in de verte. We keerden terug op onze stappen en gingen een kwartier in het kabelbaanstation binnen. Samen met de medemoni’s werd beslist dat we door het slechte weer niet de lange route zouden volgen. Maar we zouden de afdaling wel starten. Dus vertrokken we met zoveel mogelijk kleren aan richting Silvaplana, want het was boven maar 7°C. Door regen, wind, donder en bliksem in de verte, zochten we ons een weg richting Lej de Silvaplana.
Het middageten gebeurde onderweg, zodat we niet zouden bevriezen door te lang stil te staan. Doorweekt kwamen we rond half 3 toe in het hotel. We zijn er dus helemaal te voet geraakt. Iedereen mocht van ons een warme douche nemen en erna werden we verwend met een lekker warm soepje bij de rest van ons ‘middageten’. Na het eten speelden we weerwolfje en oefenden we ‘ik hou van u’ om in de mis te zingen.
’s Avonds was het Hawaï-party in de disco voor onze teeny’s. Eenmaal ze door de security mochten, konden ze genieten van hun eigen samengestelde top 20. De meisjes hebben veel gedanst en de jongen gingen me leren jumpen. Ze vonden het tof dat ik dit al kon, en ik dankte in gedachten mijn maxi’s van de eerste periode
Tijdens de avondanimatie voor de volwassenen, had ik de eer om een mediamadam te vertegenwoordigen *yay grrrolll*. Achteraf hebben we nog een hele tijd zitten babbelen in de bar met de medemoni’s.
Ik besloot om onze vereenzaamde dj nog was gezelschap te houden op de ‘70-‘80-’90-avond. Ik mocht zowaar zelf even voor dj spelen (onder professioneel toeziend oog) en ik moet zeggen dat ik het helemaal niet slecht deed :-p (Even voor de duidelijkheid: ik mocht dus op het knopje duwen zodat het liedje begon, schuifknopjes en draaiknopjes zijn nog niet aan mij besteed. Voor de ergo’s onder ons: ik zal dit moeten blijven oefenen tot deze deelhandeling geautomatiseerd is. Eventueel kan ik later aan de hand van foto’s, later picto’s en eventueel woorden deze deelhandeling verwerken in een geheel… Ik denk dat het dringend tijd wordt dat ik dit even achter mij laat in de vakantie, maarkom dit heet beroepsmisvorming veronderstel ik.)
Ik ging op tijd (om half 12 ) in mijn bed kruipen… En dat is me ook gelukt een paar uur later, er moet toch iemand zijn om de dj te helpen sleuren met zijn materiaal zeker!

Zaterdag 18 augustus
Vandaag zijn we opnieuw op dagtocht geweest, deze keer was het een dagcitytrip naar Pontresina. Gelukkig was het vandaag beter weer. In de voormiddag wandelden we tot in Val Roseg en we verorberden daar ons middagmaal langs de rivier. Nog een geluk dat ik steeds zo’n groot lunchpakket meeneem, want er zijn er vandaag toch 2 in geslaagd om er geen mee te brengen. Op het dagprogramma stond het nochtans heel goed aangeduid… Nog een geluk dat we onderweg overspoeld werden door Alpiner Käse van een meneertje dat dat daar stond uit te delen.
Over de middag hebben de teeny’s dammen gebouwd in de rivier, ze hebben een vis gevangen met een plasticzakje, met stenen gekaatst ed. Dit deed heel veel deugd voor ons, zodat we eens in de zon (jaja, het was echt heel goed, ik voel het nog aan mijn gloeiend gezicht) konden liggen.
In de namiddag zijn we dan naar het station van Pontresina gegaan om met de trein naar Samedan te gaan. Daar bezochten we het vliegveld, waar we een vliegtuig zagen landen en opstijgen. Maar de teeny’s vonden de speeltuin blijkbaar interessanter. Erna hebben we terug de trein naar St-Moritz genomen om te voet terug te keren naar het hotel. Iedereen was tevreden van de tocht die we gedaan hebben.
Als avondactiviteit was het relaxatie. Na veel gekonkelfoes en gegiechel werd het toch stil. Dan heb ik de hoofdmassage uit de Shantalamassage aangeleerd. Pieter gaf ademhalingsoefeningen en erna heb ik nog een inleefverhaal verteld. Nadien is iedereen stil naar buiten gegaan. Door mijn volledige ‘zen-heid’ ben ik dan maar op tijd (jaja, voor 22u!!!) in mijn bedje gekropen.

Zondag 19 augustus
Jaja, het is opnieuw zondag, er is reeds een week gepasseerd. Deze keer had ik niet zoveel geluk als de vorige keer en moest ik wel op voor de eucharistieviering. In de voormiddag rustig geoefend voor het ‘ik hou van u’ en ‘bind ons samen heer’. Daarna de mis… man wat mis ik Eugeen!!! Echt waar, believe me! Ik kan het woord bergen niet meer horen Na de mis hebben we de ‘verloren jarige’ gevierd (we waren 2 dagen ons inschrijvingspapieren kwijt en hebben die uiteindelijk teruggevonden).
In de namiddag moesten we normaal 2 uur naar buiten omdat het de laatste uren deftig weer zou zijn. We stonden nog geen 2 meter ver en de dikke druppels vielen naar beneden. Onze workshops zouden letterlijk en figuurlijk in het water vallen, daarom hebben we wijselijk besloten om toch binnen te blijven (dit mét de zegen van Bart). De workshops waren oa dans voor de mannen, voetbal voor de vrouwen, jongleerinitiatie, improvisatie, origami en dergelijke. Ook onze show werd voor een deel in elkaar gestoken, maar daar hebben we nog veel werk aan.
’t Weer is lastig, de kinderen worden lastig, het eten wordt lastig (jaja, de intersoccertjes begrijpen wel wat ik bedoel), kortom, ’t wordt tijd voor verandering!
Vanavond is het nog zanguurtje en Daphne en ik gaan ons helemaal op de sketch smijten.
En achteraf zijn er interviews in de feestzaal van de 7 wereldkampioenen die hier rondtoeren. Als ik goesting heb, zal ik er een paar fotootjes van nemen.
En in de disco gaan we vanavond opnieuw fout!!! Jaja foute party n°2… Ik verheug me er al op

Het zou kunnen dat dit de laatste lading van mijn ‘dagboek’ uit Sankt-Moritz is dat in Zwitserland gepost wordt. Eventueel komt er nog een kleine aanvulling van de volgende dagen, maar ik beloof niets…

Ik moet zeggen dat ik het hier ontzettend naar mijn zin heb, maar ik mis jullie daar allemaal in het verre België!!! En we spreken allemaal wel eens af hé, maar niet te snel, want ze verwachten me al tussen de perenbomen binnen een paar dagen…

Tot heel binnenkort!
Groetjes & intersocsmile
Han-*

St Moritz 5

Zaterdag 11 augustus
Deze voormiddag hebben we de slotshow opnieuw voorbereid en mochten we oefenen op het grote podium in de feestzaal. Met al die maxi’s zou het drummen zijn, dus hebben we besloten om de meisjes voor het podium te zetten en de jongens erachter. Na een paar keer oefenen lukte dat wel goed. Erna deden de rest balspelen. En ik heb me buitengezet met Jana en speelde enkele malen vier op een rij, mikado en domino. Ik moet wel zeggen dat het zonnetje ongelofelijk veel deugd deed.
’s Middags bleef ik eten met de blijveneters. En ’t waren hééééééééél lekkere frietjes!!!
In de namiddag deden we cluedo, maar niemand van ons gastjes heeft kunnen raden wie de moordenaar van Miss Guinness was… En het was dus opnieuw Gene Thomas met een glas.
’s Avonds was het nog eens oefenen voor de slotshow. Erna was het show. Al die kindjes: stress, stress, stress. Maar ’t viel eigenlijk nog beter mee dan ervoor. Alhoewel dat ze immens veel lawaai maakten. Na de show werden we nog eens getrakteerd op een glaasje door de directeur.
Nadien was het een feestje in de feestzaal, waar we niet naartoe gingen, omdat onze kamer en club voor een groot deel moesten opgeruimd worden. Maar erna hebben we nog een goed feestje gebouwd in de disco hoor!

Zondag 12 augustus
In de voormiddag was het eucharistieviering. Jana had me op voorhand laten weten dat ze niet ging komen, dus ik had vrijstelling gekregen en mocht in mijn beddeke blijven liggen. Nog een geluk, want ik zou niet echt veel waard geweest zijn denk ik. Na een lekker luie en lange voormiddag heb ik wat geveegd op de kamer en mijn lekker ontbijt op bed verorberd (met dank aan Tina en ons Freakske!)
In de namiddag gingen we met de bus naar Sils om naar de Val Fex te gaan kijken met onze maxi’s, maar de meeste hadden meer zin in de speeltuin en daarom werd de groep gesplitst. Twee kindjes hebben uiteindelijk de wandeling meegedaan. Ook met Jana ben ik een heel eind meegewandeld. Nadien zijn we de rest gaan vervoegen op de speeltuin. Het was veel beter weer dan de vorige dagen en uiteindelijk hebben we dus nog eens kunnen genieten van het zonnetje.
’s Avonds tijdens de club hebben we opnieuw foto’s gekeken als afscheid. De maxi’s waren zo rumoerig, dat we ons allemaal nog eens kwaad hebben moeten maken. Manmanman, waren die verschoten! De papa van Jana kwam me dan het nieuws melden dat ze in het restaurant ziek was geworden en dus niet meer naar de club kon komen. Dat was echt balen. Net voor de club normaal gedaan was is haar mama me dan komen halen en mocht ik naar de kamer gaan om afscheid te nemen. We hebben daar nog een uurtje zitten babbelen en uiteindelijk is het afscheid toch moeten komen. Deze keer vloeiden er weinig traantjes, maar het afscheid van de anderen zou dat compenseren. Nadien hebben de ouders van Jana me nog getrakteerd op een Almdudler in de bar en hebben we nog wat bijgepraat.
Erna ben ik naar de disco vertrokken voor de afterparty. In de disco hebben we nog gezellig zitten keuvelen en een paar danskes geplaceerd. Onze act door Stijn en Steven is ervan gekomen! Jammergenoeg heeft DJ Gini maar de helft van het liedje kunnen draaien. Wanneer de disco sloot zijn we nog met ons vijfjes (Tina, Freak, Karen, Steven en ik) sterretjes gaan kijken op een kletsnatte speeltuin. We hebben daar veel vallende sterren gezien en na de trampoline en schommel ook wel draaiende
Uiteindelijk zijn we nog op een redelijk deftig uur in ons bed geraakt zodat we nog wat konden slapen.

Maandag 13 augustus
De wekker liep ongeveer even vroeg af als anders, want mijn beide kamergenootjes moesten deze avond vertrekken. Na een gehaast ontbijt en opkuis van de kamer hebben we op ons gemak afscheid genomen van enkele maxi’s en van onze teergeliefde tante Greetie en DJ Gini. Ook Adriaantje vervoegde hen huiswaarts richting Pluche. Nadat we even naar Bart Wellens hebben zitten staren (jaja, dienen vent zit hier dus ook met nog 13 man van de fidea-ploeg). Rond 10 uur zijn we (Stijn, Daphne, Elkie, Kirsten, Erwin, Tina, Freakske, Steven, Karen en ik) na een kleine reorganisatie van autoschikking richting Livigno (Italië) vertrokken. Na een autorit van een klein anderhalf uur, hebben we eventjes geshopt en zijn we richting pizzeria vertrokken. We bestelden ons elk een pizza (buiten de 2 niet-kaaseters) en een cola of iets dergelijks normal. Kregen we daar geen bierglas van een halve liter voorgeschoteld zeg! Ma ’t heeft gesmaakt. Dat is eens iets anders dan in ons personeelsrestaurant he
Na het middageten zijn we naar de Coop gegaan en hebben we sport-, parfum- en andere winkels in- en uitgelopen. En dan zijn we op ons gemak richting hotel gekeerd, waar ik het goede nieuws te horen kreeg dat ik er een moni bijkreeg voor de volgende periode: ons Daphne!!! Ik supercontent natuurlijk.
Na een moeilijk en zwaar afscheid fris en monter in de club staan voor de opendeur was een hele opgave voor mij. Maar we zijn er nog in geslaagd. Na een JungleSpeed-spelletje zijn we allemaal in ons nestje gekropen. Daar heb ik mijn 2 compagnons en ons grote bed ontzettend gemist… ’t Was me een raar nachtje!

Dinsdag 14 augustus
’s Avonds vroeg in bed kruipen is dus echt niet goed voor mijn uitgeslapenheid… Dit werd vandaag nogmaals bewezen.
Deze voormiddag hebben we met onze 50 (jaja ge leest het goed) teeny’s kennismakingsspelletjes gespeeld. Ik denk dat ik er 5 herken van den helen hoop… Echt erg. Maar ’t zitten wel toffe gasten tussen. We zien nog hoe het loopt.
Deze namiddag hebben we een instapwandeling gedaan naar Alp da Staz en zo via Lej da Staz zijn we teruggekeerd naar het hotel. De teeny’s komen al goed overeen, dus we moeten ons geen zorgen maken. Ook het staptempo is superok, dus we hopen op het beste voor morgen.
Deze avond was het de ken-je-moni: zijn moni’s buitenaardse wezens?? De groepen hebben goed hun best gedaan, maar blijkt toch wel dat ze ons nog goed moeten leren kennen!
En straks wordt het misschien eventjes disco om onze nieuwe DJ een pleziertje te doen.

Hasta la vista!
Han-*

St Moritz 4

Ma 06 augustus

Deze voormiddag was het 1 tegen allen met 31 opdrachten. De kindjes hebben 2 opdrachten niet kunnen vervullen, dus kunnen zij jammergenoeg niet genieten van onze tegenprestatie. Er zaten wel een paar leuke opdrachten tussen: er moest constant iemand babbelen tegen een poster van Stan Van Samang, de meisjes moesten met 10 tegelijk 3 minuten lang jumpen en dergelijke…
In de namiddag scheen de zon heel hard en gingen we op stap naar Lej da Staz. Ook Jana ging mee met de elektrische rolstoel. Het was wel grappig om te zien, want alle kindjes wouden naast haar lopen. Enkele moedigen zijn helemaal in het meer gesprongen. Ik heb Jana met haar voeten in het meer gezet, en ik kan je verzekeren: het was precies kouder dan de vorige keer!!! Al bij al vond iedereen het leuk. Toch moesten we ons opnieuw naar het hotel haasten, waar we een kwartier te laat aankwamen.
’s Avonds waren het fopspelen. Aangezien er nog een paar kindjes dezelfde zijn als in vorige periode hebben we er wat variatie in gestoken en enkele andere fopspelletjes gespeeld. Het was wel leuk om te merken dat de kindjes het zo leuk vonden dat ze het na de club met de mama’s en papa’s in de gang aan het uitproberen waren.In de disco was het alles geven. Ik heb opnieuw mogen genieten van een voetmassage nadat ik een uurtje op die koude en vuile vloer heb staan rondspringen. En zoals gewoonlijk was het plots al later dan ik dacht en ben ik toch naar pierlala vertrokken. 

Di 07 augustus

Vandaag werd slecht weer voorspeld. Maar toch ging de dagtocht naar de heidihut door. Ik ging achterkomen met het bergtreintje met Jana. Dus wij vertrokken wat later en gingen met de lift aan de roltrap naar boven om naar het dalstation van het bergtreintje te vertrekken. Moesten wij daar nu nog trappen nemen ook… Ik dus sukkelen en Jana er achteruit optrekken. Man, ’t was wel lastig zelle! Al bij al goed bovengeraakt. Kom ik daar aan die kassa en ik vraag als ik die kaartjes die ik van de coördinator gekregen heb, kan wisselen in treinticketjes. Die man staart mij daar aan en zegt dat die enkel voor de bus zijn. Enjoy!!! ’t Was ongeveer kwart na 11 en wij stonden daar schoon aan het dalstation te trampelen met ons lunchpakket. Dus besloot ik maar om terug naar beneden te gaan en samen met Jana te picknicken aan het meer.
Kort na de middag waren we terug in het hotel en hebben we dan naar foto’s van vorig jaar en twee jaar geleden gekeken. Erna heeft ze ook nog een mail gestuurd naar mijn zus.
’s Avonds met de kindjes was het gezelschapsspelletjesavond. Alles is rustig en ok verlopen.En in de disco foute avond. We hebben alles gegeven, met megamarginale foto’s als gevolg. Jammer dat ons Freakske dit heeft moeten missen door ziek in haar bed te liggen. Woe 08 augustusDeze dag zou het ontzettend slecht weer worden, dus ons programma wordt vervangen door een regenprogramma met kringspelletjes en zwemmen in het zwembad van het hotel. Oeps & Dinges kwamen langs in het zwembad en de kindjes hebben zich supergeamuseerd tijdens de estaffetten. Ook Jana heeft het lang uitgehouden in het zwembad, hoewel het water superkoud was. In de namiddag werd het swingpaleis in de maxiclub. Jongens tegen de meisjes. Ik dacht dat ik zot ging komen… De kindjes moesten blijkbaar al hun energie kwijt en het was echt immens lastig om ze stil en aandachtig te houden. Uiteindelijk hebben we het toch kunnen uitspelen en zijn de meisjes gewonnen van de jongens.
Na de pyjamafuif ’s avonds in de maxiclub die eigenlijk meer een roep- en spring-op-elkaarfuif geworden is, zijn we ’s avonds vroeg gaan ‘slapen’.  We (Karen, Tina, Kirsten en ik) hebben naar de film Sharktale gekeken. Echt een zalige film! En erna direct in ons bedje gekropen. 

Do 09 augustus

Na een lange nacht, ben ik toch ontzettend moe opgestaan. Conclusie: langer opblijven!!!
’s Morgens dus met ogen die bijna toevielen een lunchpakket gemaakt om op dagtocht naar Maloja te vertrekken. De bus op zonder problemen. Zelfs de buschauffeur was zo vriendelijk dat hij Jana in de autobus hielp. Hoe meer we Maloja naderden, hoe meer wolken (grijze en geen witte!) we tegenkwamen. Toen we daar rondwandelden naar de Palace en Lej da Segl begon het te druppelen en vervolgens te gieten. Echt aangenaam moet ik zeggen! Jana zat daar helemaal verkleumd in haar rolstoel en wou supergraag terug naar het hotel.
Na ons middageten onder een afdakje aan een kerk, hebben we de eerste rechtstreekse bus naar het hotel teruggenomen. In het hotel hebben we dan nog samen naar ‘Brother bear’ gekeken en gedamd.
Als avondactiviteit deden we alweer fopspelen. De kinderen amuseerden zich kostelijk met pilootje, land van nochernochi enz. Als avondactiviteit voor de volwassenen was het swingpaleis in de feestzaal. Dit in combinatie met sterren op de dansvloer. Na een dik uur zingen en dansen zijn we achteraf nog naar de disco getrokken. Ik heb me daar hilarisch kapotgelachen met de foute kapsels met rietjes ed. ’t Werd een gezellige babbelavond. 

Vrijdag 10 augustus

Deze voormiddag hebben we de slotshow voor morgenavond voorbereid. We gaan een dansje doen op Pata Pata. En ik moet zeggen dat het bij de meisjes al aardig lukt. Enkel bij de jongens heb ik er nog mijn twijfels over, maar we hebben nog een dag… Hierna hebben we nog geprobeerd om spelletjes te spelen, maar dit viel echt tegen: luisteren staat niet in hun woordenboek.
In de namiddag was de 3-merentocht gepland in plaats van de BBQ-tocht die was afgeschaft. We hadden maar 17 kindjes en hebben besloten om enkel naar Lej Marsch te gaan en daar kreeften te vangen. Met Jana in de elektrische rolstoel naar daar gesjeesd achter de groep. Daar aangekomen heb ik haar naar de steiger gedragen. En daar hebben we liggen ‘zonnen’ onder de wolken. Maar ik moet toegeven dat mijn gezicht nu toch wel verbrand is…
Daarjuist heb ik pannenkoeken gegeten *jammiejammie*.
De avondactiviteit is net gedaan en de maxi’s hebben vriendschapsbandjes gemaakt of gezelschapsspelletjes gespeeld. En sebiet gaan we waarschijnlijk nog eens jungle-speeden en naar de disco. 

Tot de volgende mijn schatjes!
Groetjes,
Han-*